Deze tentoonstelling is een eerste toonmoment van het nieuwe schildersatelier gevestigd in het aanloophuis Poco Loco. Het aanloophuis is een plaats waar overwegend mensen komen met een psychiatrische achtergrond. Het huis verschaft rust en een warme gezelligheid, ver weg van therapeutische behandelingen.

Het atelier dat sinds een half jaar een nieuwe start nam, wordt geleid door Wouter Van de Voorde en Jon Waterschoot. Beide kunstenaars zijn zeer begaan met de positie van kunst en creatief werk in deze context. Beeldend werken met mensen die beroep doen op de geestelijke gezondheidszorg, staat niet per definitie gelijk aan creatieve therapie. Waar creatieve therapie zich vooral van ergotherapeutische principes bedient, bieden Jon en Wouter een kwalitatieve artistieke opleiding. Het denken wordt bij de daad gevoegd. Dit impliceert dat er naast een vormelijke begeleiding ook een kritisch denken over beelden wordt gestimuleerd.

Dit uitgangspunt vindt men ook terug in de werkwijze van het atelier. Zo wordt er bijvoorbeeld elke les een moment ingelast waarbij iedereen (ook Jon en Wouter) samenwerkt. Iedere deelnemer tekent het opgestelde stilleven vanuit zijn/haar gezichtspunt. Na enkele minuten worden de tekeningen doorgegeven. Er wordt verder getekend op de reeds gemaakte tekening. Dit proces wordt enkele malen herhaald.

Door deze aanpak wordt de dialoog in zijn breedst mogelijke zin gestimuleerd. Naast het praten (met woorden), wordt er in het beeld zelf gecommuniceerd.

Ibe Ryde, collega kunstenaar van Jon en Wouter (samen vormen zij het collectief W.I.J.), richtte dit sociaal artistiek project in binnen het kader van haar lerarenopleiding aan de hogeschool Gent. Zij selecteerde een reeks werken uit het jonge maar lijvige archief van het atelier. Van meet af aan is Ibe Ryde nauw betrokken bij de werking van het schilderatelier. Aansluitend bij de werkwijze van het atelier bouwde zij samen met de deelnemers deze boeiende tentoonstelling op in een pand van NUCLEO vzw.