eric vande Pitte : : Marcelle prend un bain, le samedi matin.

vr 06 - di 10.12.2019

DVC Auctions
Ellermanstraat 36-38
2060 Antwerpen

website: www.dvc.be

6 december nocturne van 19.30-22.00u
7 & 8 december van 11.00-18.00u
9 & 10 december van 14.00-17.00u

 

Het oeuvre van eric vande Pitte heeft alles te maken met zijn kindertijd, de belangrijkste en meest intense periode van zijn leven.

Als een onzeker en angstig kind ontdekte hij de schoonheid en de wonderlijke wereld van de beeldende kunst. Hij was een regelmatig bezoeker van de kunstboeken-afdeling in de Stedelijke bibliotheek. Hij raakte betoverd door de werken van oa. Picasso, Vincent van Gogh, Edouard Manet en James Ensor.
Deze luxueuze boekwerken waren in die tijd meestal Franstalig, een taal die hij als kind niet begreep. Hij veronderstelde dat het Frans de taal van de kunst was. Om deze te begrijpen was hij een enthousiaste leerling tijdens de lessen Frans.

Hij leerde de Franse taal met de avonturen van “Paul et Marcelle” .
Deze 2 hoofdfiguren zijn deel gaan uitmaken van zijn beeldend werk, en de eenvoudige Franse zinnetjes uit het leerboekje zijn titels geworden. Paul en Marcelle zijn alomtegenwoordig en “beleven” een kindertijd in de wonderlijke jaren °50, waarin optimisme en enthousiasme hoogtij vieren.

Uiteraard is de kindertijd van Pitte, zijn roepnaam als kind, al lang voorbij. Kreuken en ver- kleuringen op het werk tonen sporen van de tijd. Hij verkrijgt een rijke gelaagde patine door het tekenpapier in zijn tuin dagenlang te laten “rijpen” onder houtblokken, aspergeschillen en cichorei- wortels.

Na het drogen en zuiveren brengt eric meerdere transparante verflagen aan. Deze bevatten pig- menten die oplichten in het donker als nabeelden. Het papier is niet alleen drager van de tekening maar deel van het werk.

Pitte werkt rechtstaand tegen de muur, het verhoogt zijn concentratie en geeft een grote dyna- miek aan de potloodlijn. Hij tekent met een kleurpotlood waarmee zowel fluweelzachte als harde krassende lijnen mogelijk zijn. De tekenstijl doet soms denken aan het vrolijke gekrabbel van een kindertekening, maar evengoed zijn er invloeden zichtbaar van Edgard Degas en Egon Schiele. Als tekenaar kent hij zijn meesters.