Els Soetaert op expositie Springfall

zo 29.10 - zo 03.12.2006

SPRINGFALL, loslaten, springen en vallen tegelijkertijd, een op het eerste zicht ‘speelse’ expositie met werk van Els Soetaert (Gent, 1970)

in CC Genk, Dieplaan 2, 3600 Genk, 089/ 65 38 43

performance/interventie op 4 november 2006 om 21.30h

Mocht je Els Soetaert graag persoonlijk spreken, zij zal ook aanwezig zijn op de expo op zon. 29 oktober, zat. 4 november en zon. 18 november van 14h tot 18h. (tel: 0486/ 27 65 53)

auteur: Els Soetaert

website: Els Soetaert" target="_blank">Els Soetaert

Het vertrekpunt voor de tentoonstelling SPRINGFALL is het samenvallen van de lente met de herfst. Het cyclisch samengaan van deze krachten is een natuurlijk fenomeen. Beelden die kinderlijke speelsheid suggereren, opgaande energie, verweeft Els Soetaert met de smaak van wat voorbijgaat, voorbij is, valt. Vol, zwaar, leeg en licht werken de beelden op je in. Een transparant springkasteel, een fietsje, een video waarin potloden worden gescherpt,… eén voor één lijken het banale, makkelijke beelden, maar ook al lijken ze luchtig en speels op het eerste zicht, ze blijven lang ‘plakken’.

Reeds enkele jaren is Els Soetaert gefascineerd door de plakkerigheid, de transparantie en de verschillende mogelijkheden van tape. In TER PLEKKE IK WAS HIER (3) bijvoorbeeld trok ze sporen van traagheid met kleeflint: als een slak liet ze haar sporen achter in de ruimte. De kunstenares maakte ondertussen verschillende installaties uit kilometers kleeflint (TAFEL EN STOELEN, INSIDE/OUT, (BUIK), HET FIETSJE, JO & VICKY). Na ze volledig te hebben beplakt, haalt ze de objecten en lichamen uit hun plastieken omhulsel zodat enkel de representatie van de omtrek, de huid bewaard blijft. De voorstelling van een tafel, stoel of een lichaam wordt een uiterst kwetsbaar, indeukbaar ding, als deze met leegte is gevuld.

Het willen bewaren via ontdubbeling kan als een nostalgische activiteit worden geïnterpreteerd, waarbij de kopie in dit geval de kwetsbaarheid van het origineel lijkt aan te raken. Anderzijds lijkt de installatie door zijn coconachtige structuur het origineel of de bron te suggereren. Het stelt het afwezige aanwezig. Daar is de suggestie van het object, maar tegelijkertijd de suggestie van leegte, van niets, van het tijdelijke. (Sofie Van Loo)


SPRINGFALL brengt reeds bestaand, maar nog niet geëxposeerd, werk van Els Soetaert, samen met nieuwe creaties als HET SPRINGKASTEEL.

Soetaerts werk evolueerde van theater- en dansproducties naar performances, video-installaties en beeldend werk (o.a. OOG, DO NOT TOUCH-FRAGILE, IK WAS HIER, SNAILTALK, I HONESTLY LOVE YOU, VERS, CLOSE EYE, INSIDE/ OUT, JO & VICKY, SOFAH!). Tijd, de ervaring van de duur, speelt in haar werk, samen met lichamelijkheid en zintuiglijkheid, met vooral de nadruk op de tastzin, een belangrijke rol.

Els Soetaert volgde een architectuuropleiding aan het St-Lucas/Gent en stedenbouw aan het K.U.L. Ze publiceerde twee gedichten en een kortverhaal in het tijdschrift Gierik/NVT. Na twee jaar Dramatische Kunsten aan het Rits in Brussel liep ze stage bij Theater Antigone en Needcompany. Vanaf 1999 maakt ze zelf creaties onder ROUNDFACE vzw.

Haar creaties waren te zien in o.a. Vooruit/Gent, Limelight/ Kortrijk, CC Berchem/Antwerpen, CC Genk/Genk, De Velinx/Tongeren, CC Muze/Heusden-Zolder, Huis van Alijn/Gent, Croxhapox/Gent, galerij Jan Colle/ Gent, Bains::Connective/Brussel.

Deze expositie wordt financieel gesteund door Cultuurcentrum Genk
De tape werd gesponsord door TESA-Belgium.