Nikei

Wouter Cox stelt voor: NIKEI, een nieuw monumentaal kunstwerk

za 26.02 - zo 06.03.2005

26 februari S.M.A.K.
10u start Omloop het Volk
11u Performance Filip Vandevelde E=Mc2

auteur: Wouter Cox

website: Wouter Cox" target="_blank">Wouter Cox

‘Nikei’ is een driedimensionele beeld- en geluidsinstallatie. Dertien levensgrote beelden van wielrenners worden als een zwerm bijen opgehangen in de lucht. Van de fietsers is enkel de felkleurige kledij zichtbaar, waardoor het een peloton wordt van onzichtbare renners die pijlsnel door de lucht fietsen. Dit beeld wordt ondersteund door een geluidsmix van zoemende wielen en bijen. Het totaalbeeld is visueel aantrekkelijk én verrassend door het geluidseffect. De installatie beeldt een interessante visie op onze maatschappij uit. Het is een momentopname waarin onze prestatiegerichte samenleving in een tijdelijke context wordt geplaatst, als een natuurlijk gegeven dat niet persé als negatief moet beschouwd worden.

Het werk is een tijdsbeeld: met het voorbijflitsende, competitieve en felkleurige fietspeloton hangt Wouter Cox letterlijk en figuurlijk een beeld van onze maatschappij op. Het is een maatschappij waarin snelle en vluchtige ervaringen centraal staan, waarin de reclamewereld voortdurend veelkleurige beelden op ons afstuurt en waarin er een voortdurende spanning bestaat tussen het collectieve en het individuele belang.
De naam ‘Nikei’ verwijst op twee manieren naar dit maatschappijbeeld. Nikei staat in de eerste plaats bekend als de Japanse beurs(notering), een economisch gebeuren dat gekenmerkt wordt door winstbejag, jachtigheid en snelheid. De schreeuwerige truitjes van de wielrenners, bedrukt met veelkleurige sponsorreclame, en de snelheid van het fietspeloton benadrukken dit maatschappijbeeld waar winst maken en kort op de bal spelen centraal staan. De tweede Nikei die met het kunstwerk in verband staat, is de Griekse godin van de overwinning, de overwinning waarnaar het razende peloton streeft en waarrond het in onze maatschappij vaak draait.
Net zoals de bekende ‘Nike van Samothracië’ strakke, de wind trotserende vleugels meekreeg, zo verwerkt ook Wouter Cox het idee ‘vliegen’ en de natuur in zijn installatie. Het beeld van het peloton wielrenners wordt versterkt door een geluidsmix van bijengezoem en draaiende wielen. Hiermee linkt de kunstenaar het competitieve en het jachtige aan het natuurlijke. Voor Wouter Cox is snelheid en heftigheid in onze tijd een natuurlijk gegeven.
Ook al wekt dit audiovisuele werk de illusie van een echte wielerwedstrijd, toch gaat het om een stilstaand beeld. Met dit bevroren beeld laat Wouter Cox de kijker eindelijk stilstaan. We ‘fietsen’ onszelf vaak voorbij. Deze uitfiltering van de menselijke aanwezigheid wordt in het voortrazende peloton gesymboliseerd door de lege omhulsels: de fietsers zelf zijn weg. Bij het stilstaan wordt de toeschouwer onvermijdelijk geconfronteerd met de esthetische waarde die alledaagse objecten, zoals de felkleurige wielertruitjes, kunnen bezitten. Tenslotte toont de kunstenaar met deze lege wielerkostuums aan dat de prestatiegerichte activiteiten die we nu zo belangrijk vinden en die ons leven domineren, ooit slechts een herinnering zullen zijn. Hij ziet onze huidige tijdsgeest als een fase in de evolutie van de mensheid waarna getuigenissen als de felbedrukte truitjes erfgoed zullen worden en aan onze huidige leefcultuur zullen herinneren.