Carte Blanche #3 — Rebekka Löffler

ma 01.07 - ma 30.09.2019

Kunstletters magazine

 

In ‘Carte Blanche’ krijgt een kunstenaar vrij spel in KUNSTLETTERS, het driemaandelijks tijdschrift van Kunstwerkt. BLANCO duikt geregeld op met projecten waarin het kunstenaars vraagt te reageren op een 'lege zone'. Deze keer vormen 2 lege vellen papier en een carte blanche het speelveld. De kunstenaars worden geselecteerd i.s.m. de partners binnen de Vlaamse koepel van atelierorganisaties UFO: NUCLEO uit Gent, Studio Start uit Antwerpen, Cas-co uit Leuven, Vonk uit Hasselt/Genk en De Tank van het Entrepot uit Brugge.

 
in dit nummer
REBEKKA LÖFFLER (via NUCLEO)
www.rebekkaloeffler.de


Landschappenland

Uiteindelijk was er noch het woord, noch de plek. Jij en ik waren de laatste lettergreep, twee mensen en de ruimte tussen hen in. Ieder op zoek naar een plek, op zoek naar een definitie van de ligging ervan, om zich zo in de ruimte te kunnen oriënteren. De plek bestaat door ons, de plek leeft in ons. Wij veranderen de ligging ervan, maar op haar richting hebben we geen vat. We palen datgene af wat niet altijd van ons is, om ons een plaats tussen andere plekken in te kunnen schuiven.

Mijn plek leeft in mij, net zoals er ook andere plekken in me huizen. Ik ben de plek die ik benoemen wil, zo kan ik haar vastgrijpen, om niet te vergeten, omdat ik vastgehouden wil worden. De benaming ervan is slechts een woord, steeds gelinkt aan die plek, mijn ganse leven, dat van mij. Net zoals jouw naam ook maar een woord is, die door haar verbondenheid met mij, mijn leven met jou anders en lichter maakt.

Maar ook jouw plek leeft in mij, net zoals jij in mij leeft. Ik ben niet uit op een oorlog met jou, gewoon een stukje land van jou bezitten, volstaat al. Mijn land is jouw land is ons land. Je hoeft het gewoon maar te benoemen: braakland, akkerland, achterland en niemandsland. Ik heb een voorkeur voor dat laatste, niemandsland. Een terugtrekland voor iedereen die tevergeefs staken hakt en wortels giet. Het is de ruimte tussen jou en mij, het ertussenland als eenheidsland. Het vergezichtenland gevoelsmatig, als liefdesland. Alsjeblieft, reik me toch je hand, al was het maar omdat mijn land ook dat van jou is. – Rebekka Löffler, met dank aan Bjorn Verlinde)


Rebekka Löffler

Rebekka Löffler (Freiburg im Breisgau, 1985) grew up in the Black Forest region near Freiburg im Breisgau (Germany). She received her master’s degree at the Staatliche Akademie der Bildenden Künste Karlsruhe in 2012, and was a resident at the HISK (Higher Institute for Fine Arts) in Ghent (Belgium) in 2016-2017.

Her first solo exhibition Giving Things a Face took place at De Filatuur Gallery (Brussels, 2016) and was followed by a second one with the title ‘From you / to me. / From me to you.’ at Barbé Urbain gallery (Ghent, 2018). Recently she participated in group exhibitions like ‘As if we could scrape the color off the iris and still see’ at Twin Gallery curated by Sonia Fernández Pan (Madrid, 2018); Slippages at The White House Gallery (Leuven, Belgium, 2018); The Other Half, Three Painters at Magic Beans Gallery curated by Jurriaan Benschop (Berlin, 2018) and The Grid and The Cloud: How to Connect. at Vanderbourgt Building curated by Elena Sarokina (Brussels, 2017). She showed her works in institutions such as deSingel (Antwerp, 2018); Städtische Galerie Karlsruhe (2012); Städtische Galerie Stapflehus (Weil am Rhein, 2012) and Städtische Galerie Bremen (2008).

 

A brief review on Rebekka Löffler`s work

Rebekka Löffler’s paintings explore the interface between the explainable and intangible aspects of being. They demonstrate her reflection and response to the conditions and occurrences of life. Painful or rousing, subtle or sublime moments of life evoke the urgency to be shaped in all their states of matter and to be coloured in all shades in order to grasp and frame a cleared and decipherable image of life—an image that wants to question the representation of reality, and depict a multifaceted and fluid perception of life.

Her reflections on how to perceive a multi-layered and constantly changing world influences the formal aspects of her paintings. The artist is particularly interested in painterly means that influence the perception of the image, especially those which cause movement, rhythm, and a complex spatial arrangement in a painting. ln the painting ‘Entanglements’, 2017, for instance, there is a complex constellation of lines and shapes—round, organic, and angular—that collide, interact, and interlace. The pictorial space is not affected by gravity. Perspectives shift, switch, and fluctuate. Everything floats and moves with lightness in a state of uncertainty. The subject of the painterly investigation of ‘Entanglements`, 2017 is the interpersonal; the invisible web of sentiments spun between humans that catch up with us over and over again—one way or the other.

In the last two years, Rebekka Löffler has started to combine her painting practice with writing, mostly poems and sculptural works in aluminium and clay. These different mediums exist in interdependence. A little three-dimensional paper sculpture becomes, for instance, a two-dimensional painting. A small drawing on paper is transformed into a contorted and distorted shape in space. The words of a poem form the shapes and colours of a painting. It is a working process that allows ideas to pass time and space and to manifest themselves in different forms and dimensions. The place the idea takes in space is always the same but its orientation in space is changing with the artistic tool that is trying to locate it. All the extensions in space breathe the same air of the initial moment and embrace the same following qualities: colour, form, size, dynamic, rhythm and movement, but the degree of their visibility depends on the perspective of the chosen medium.

|

Verortete Worte - Versonnene Orte, 2018, 180 x 140 cm, acryl en olieverf op doek

Du färbst meine Gedanken, 2018, 180 x 140 cm, acryl en olieverf op doek.